2017

Radiography, Sri Lanka Anuradhapura

Juliet van Wensveen studeert aan Hogeschool Inholland Haarlem.

Ik was al een dag voor het pick-up moment aangekomen in Sri Lanka, omdat de vliegtickets toen een stuk goedkoper waren. Dit was gelukkig geen probleem, de eerste overnachting moest ik natuurlijk zelf regelen, maar ik kreeg wel hulp en aanbevelingen van het worktheworld team voor verschillende accommodaties.

Juliet van Wensveen
Voor het regelen van de rest van de praktische zaken krijg je een persoonlijke Mytrip page, hierin stond alles wat geregeld moest worden voor vertrek met verschillende deadlines. Dit was zeker handig voor een chaotisch persoon als ik.

Toen bijna alles geregeld was en de vertrekdatum steeds dichterbij kwam werd ik toch wel zenuwachtig. Eenmaal aangekomen op de airport verdwenen deze zenuwen meteen. De Sri Lankanen waren heel vriendelijk; iedereen wilde mij helpen, de weg wijzen of gewoon een praatje maken omdat ze nieuwsgierig waren waar ik vandaan kwam. Ook het vervoer naar mijn eerste hotel ging verassend goed. De volgende dag moest ik naar een hotel in de buurt van het vliegveld om vanaf daar met de transfer naar het Work the world huis te gaan. In het busje naar Anuradhapura zaten nog drie andere studenten, dit was meteen gezellig, we raakten al snel aan de praat over waarom we deze reis gingen doen en waarom Sri Lanka.

Juliet van Wensveen

In mijn geval was het dat ik heel graag naar Sri Lanka wilde omdat het mij een prachtig land leek, maar het nog niet aandurfde om te gaan backpacken. Ook leek het mij gaaf om op stage te gaan in het buitenland, maar dit is alleen mogelijk in het 4e jaar van mijn studie, dus toen ik Work the world tegenkwam was het voor mij geen moeilijke beslissing.

Juliet van Wensveen

Na een paar uur te hebben gereden kwamen we in de avond aan in Anuradhapura. In het huis zaten alle andere studenten samen in de woonkamer TV te kijken en we werden meteen verwelkomd.

De volgende dag kregen we een rondleiding door Anuradhapura waarin we alle belangrijke dingen zoals het ziekenhuis, de ATM en winkels te zien kregen.

Omdat we de dag daarvoor in het donker (en half slapend) arriveerden was dit dus de eerste keer dat we Anuradhapura zagen. Het voelde toen nog heel onwerkelijk, alle tuktuk’s, winkeltjes aan de weg, de zwaaiende mensen en de vele afbeeldingen/beelden van buddha waren heel indrukwekkend.
Toen we na de oriëntatie weer thuis kwamen was de rest net terug van stage. Bij de lunch besprak iedereen hoe hun ochtend geweest was en wat voor bijzondere dingen ze hadden meegemaakt. Ik vond dit heel gaaf, omdat je zo over meer kennis krijgt over alle vakgebieden en hoe dat verschillend is met thuis.

Juliet van Wensveen

De volgende dag mochten we dan eindelijk op stage. De eerste week stond ik bij de CT-scan, hier werd ik heel vriendelijk ontvangen door de radiographers en de zusters. Ze waren heel enthousiast om een stagiair te begeleiden en ze spraken goed Engels waardoor ik mij meteen op mijn gemak voelde. Ook boden de zusters mij verschillende zelfgemaakte Sri Lankaanse lekkernijen aan die ik allemaal moést proeven.
Na even gepraat te hebben en de CT-scanner op te starten werd ik meteen al aan het werk gezet. Ik mocht de eerste patiënt roepen en de CT-scan maken. Ik vond dit heel gaaf, ik was net 10 minuten binnen en ik mocht dit direct doen.

Juliet van Wensveen

Ik mocht na 3 dagen al zelfstandig scans van de schedel, thorax en abdomen maken. Ook heb ik geleerd hoe ik contrastvloeistof toe moest dienen en hoe ik de CT-scans moest reconstrueren en uitprinten. Want, ja, in Sri Lanka worden de CT-scans uitgeprint en in een grote enveloppe aan de patiënt meegegeven.

De 2e week heb ik een week bij de röntgenkamers meegelopen, ook hier werd ik enthousiast ontvangen. Eerst werd ik in de “rustige” röntgenkamer geplaatst (het was hier alsnog bizar druk). Hier werd mij geleerd hoe ik de meest voorkomende röntgenfoto’s kan maken, zodat ik hier meteen bij kon helpen. Na drie dagen stond ik in een röntgenkamer waar ik met een zuster als tolk samen stond en ik foto’s mocht gaan maken. Dit was zeker wel een hoogte punt!

De 3e week mocht ik bij de MRI meekijken, hier had ik nog niet veel ervaring mee dus hier heb ik vooral geobserveerd. De MRI was heel modern en vrij nieuw, daarom was dit het meest vergelijkbaar met Nederland.

Juliet van Wensveen

De protocollen en kennis op de röntgen, CT en MRI is ook wel vergelijkbaar met die in Nederland, ik schrok er alleen wel van hoe slecht omgegaan wordt met stralingsveiligheid (bijvoorbeeld meerdere patiënten die in de röntgenkamer staan te wachter terwijl er foto’s gemaakt worden). Omdat er 2 keer zoveel patiënten behandeld moeten worden als in Nederland schiet de stralingsveiligheid er een beetje bij in, omdat ze anders niet iedereen kunnen behandelen.

Verder was de meeste apparatuur heel oud; er werd nog gewerkt met losse detectoren en de foto’s moesten worden afgedrukt, want ook de röntgenfoto’s werden aan de patiënten meegegeven.

Ook heb ik heel wat bijzondere patiënten gezien, zoals monniken en soldaten uit het army camp dichtbij het ziekenhuis.

Juliet van Wensveen

In mijn laatste week mocht ik ook even meekijken op andere afdelingen. Zo heb ik een middag samen met een andere student meegekeken in de labor room. Voor mij geen bekend terrein maar gelukkig mochten we van de zuster overal meekijken, kregen we wat uitleg en hebben we natuurlijk heel veel schattige, pasgeboren baby’s gezien.

In de weekenden hebben we geprobeerd zoveel mogelijk van Sri Lanka te bekijken. Zo hebben we in een weekend een olifanten safari gedaan, waar we zeker 100 wilde olifanten hebben gezien, toen we daarvan terug kwamen kregen we bij het hotel een ayurveda massage. Nog helemaal naar olie ruikend en in speciale jurken mochten we aanschuiven bij een diner verzorgd door de vrouw van de eigenaar. De volgende dag hebben we de pidurangala rots beklommen en zijn we vervolgens naar Trincomalee gegaan waar we lekker aan het strand hebben kunnen liggen, gesnorkeld hebben en naar een beachparty zijn gegaan.

Ook had ik het gelukt dat ik in Sri Lanka was tijdens het Esala Perahera festival dat wordt gehouden in Kandy. Met dit festival wordt de heilige tand van Boeddha geëerd met heel veel muziek, vuur en olifanten. Gezellig tussen de locals hebben we 4 uur mogen genieten van deze bijzondere optocht.

En als je in Sri Lanka bent is het natuurlijk ook wel gaaf om even te kijken waar onze thee vandaan komt. Hiervoor zijn we naar Nuwara Eliya gegaan. Hier hebben we de prachtige theeplantages kunnen bekijken en wat thee voor thuis meegenomen.

De volgende dag zijn we om 04.30 opgestaan om letterlijk naar het einde van de wereld te lopen, namelijk naar het uitkijkpunt “World’s end” in Hortons Plain National Park. Dit was het vroege opstaan meer dan waard; een uitzicht om nooit te vergeten. Ook hadden we van het hostel een ontbijt to go meegekregen wat we boven op de top op konden eten. Dit was by far het beste ontbijt ooit!

Ik ben nu alweer 1,5 maand in Nederland maar denk nog iedere dag terug aan Sri Lanka. Aan alle lieve mensen die ik daar heb leren kennen en aan alle bijzondere dingen die ik heb gezien en gedaan.

Anuradhapura was voor mij de perfecte plek om mijn radiologie stage te lopen en een prachtige stad waar vandaan je ook makkelijk naar de rest van Sri Lanka kan reizen.

 

Search Reviews